Erik Lamela: “Kardeşim tekerlekli sandalyeye bağlı… Neyin önemli olduğunu fark ediyorsun”

Geçtiğimiz yıl 13 aylık bir sakatlık yaşayan Tottenham’ın 25 yaşındaki Arjantinli oyuncusu Erik Lamela, The Guardian’a açıklamalarda bulundu; “Bir daha asla oynayamayacağımdan korkuyordum ama kardeşimin havuz kazası futbolu perspektif içine koydu.”

Aralık 2016’da bir çağrı geldi ve bu herkesi dehşete düşürecek tarzda olanlardandı; hücum oyuncusunun küçük kardeşi, Axel, havuz kazası geçirmiş, kafasını çarpmıştı ve bu ölümcül olabilirdi. Kaza sonucu Axel felçli kaldı. Kardeşi hakkında konuşan Lamela, “Birkaç ay boyunca hiç kıpırdayamadı ama şimdi daha iyi ve normal hayatına dönmek için hergün çalışıyor. Rehabilitasyon sürecine göre doktorlar tekrar yüreme şansı olduğunu söyledi. Biraz daha sabretmemiz gerekiyor.”

Kardeşi ile birbirlerine çok yakın olduklarını ifade eden hücum oyuncusu; “Ne diyebilirim ki? Axel daha 21 yaşında ve bu zorlu tecrübenin üstesinden gelmesi için mücadele ediyorum. Bu hayatta neyin önemli olduğunu anlamanızı sağlayan şeylerden biri. Örneğin, sağlığın futboldan çok daha önemli olduğu fark etmenizi sağlıyor.” Dedi.

2016 Ekim ayında Liverpool’a karşı oynadıkları İngiltere Lig Kupası maçında kalçasından sakatlanan Lamela için başta her şey küçük bir sakatlık gibi görünüyordu fakat yapılan kontroller sonrası ameliyat olması gerektiği ortaya çıktı ve bu da oyuncuyu yaklaşık olarak 13 ay futboldan uzak tutacaktı. Başlangıçta durumun çok zor olduğunu belirten yetenekli futbolcu, daha sonra katlanır olduğunu bunun bir yaşam biçimi haline dönüştüğünü söyledi.  “Bu durum, 2011 yılında 19 yaşında iken River Plate’den Roma’ya transfer olduğumdan beri başa çıkmayı öğrendiğim bir şey.”

Kendi sakatlığına ragmen kardeşi Axel’in yanında olması gerektiğini düşünen Tottenhamlı oyuncu, kendisi gibi Arjantinli olan menajeri Mauricio Pochettino ile görüşerek ülkesine dönerken, “Futbol kariyerim var ve sakatlıklar da bunun bir parçası ama söz konusu Axel’di ve çok daha kötü olabilirdi. Tanrı’ya şükürler olsun bu kazadan sağ kurtuldu ve tedavi süreci devam ediyor. Olayı duyduğumda korkmuştum. Evimden çok uzaktaydım ve mükemmel bir adam olan Pochettino Axel’in yanına gitmeme izin verdi.” Dedi.

Lamela, Londra’ya döndüğünde ailesinden biri olarak gördüğü köpeği Simba’nın ölümü ile sarsıldı ve üstelik sakatlığı daha iyiye gitmiyordu. Tedavi için İtalya’ya giden Arjantinli futbolcu, ameliyat olmadan tedavi edilmeyi umut ediyordu fakat ağrıları sona ermeyince ameliyat olmaya karar verdi. Zararsız gibi görünen bir sakatlık 25 yaşındaki bir futbolcunun kariyerinin önemli bir bölümünü kaybesine sebep oldu ve bu O’nun için ilk değildi. Yetenekli oyuncu o günler için; “Benim için çok zor günlerdi. Özellikle Londra’da olmak. Ailemin geri kalanından ve dostlarımdan çok uzaktaydım ve buraya futbol oynamak için gelmiştim ama çok istememe ragmen bunu yapamıyordum.” derken, “Ben futbolsuz yapamayan biriyim ve oynayamamak inanılmaz derece zordu. Doktorlar tekrar eski seviyeme geleceğimi söylese de, aklım rahatlamama izin vermiyordu.” dedi.

Yüksek profilli bir oyuncu olarak geldiği İngiltere’de kendi sakatlığı, kardeşinin kazası ve köpeğinin ölümü dışında Tottenhamlı oyuncu bir de sosyal medyada yer alan, uyuşturucu testinin pozitif çıkması, takımdan ayrılmak istediği gibi söylenti ve iddialar ile karşı karşıya kaldı. Bunların kendisini güldürdüğünü belirten Lamela, “Bir futbolcu olarak dedikodular duymak normal ama asıl nokta önemli olan şeye, aileye konsantre olmak. Sakin birisiyim ve bunu yapabildim; asıl önemli şeylere konsantre olup akılınızda tuttuğunuz zaman iyi şeyler sizin için gelecektir.”

Lamela’nın bahsettiği iyi şeyler onun için geldi ve 13 aylık bir sakatlıktan sonra Leicester City’e karşı ilk kez forma giydiği Premier Ligi maçının 77. dakikasında oyuna girip, 2 dakika sonra Kane’e assist yaparken, maçtan 3 gün sonra da kız arkadaşı ile oğlu Tobias’ın doğumunun mutluluğunu yaşadı. Bir yıla sakatlığını, kardeşisinin kazasını ve ilk çocuğunun doğunu sığdıran Arjantinli oyuncu bu süre içinde oldukça olgunlaştı. Oğlunun doğumu için, “Hayatımda bu denli bir mutluluk yaşamadım. Bu tamamiyle eşsiz bir durum ve beni değiştirdi.” derken, “Kendime ve Tanrı’ya olan inancım çok güçlü ayrıca Katolikliğimden de güç alıyorum” diye ekledi.

          

         Futbol oynamak için genç yaşta yaşadığı zorluklardan da bahseden yetenekli futbolcu, “River Plate’de oynamak için çok uğraşmak zorunda kaldım ve bu bana devam etmek için çok fazla güç verdi. Ayrıca futbol için 19 yaşında evimden çok uzağa taşındım. Bu çok zor oldu ama büyümeme de katkı sağladı. Benim mentalitem, kazanmak için oynamaktır. Kazanmak için sahada her şeyi yapmak zorundasınız.” Dedi.

         

          Londra ekibi ile sözleşmesi 2019 yazında sona erecek olmasına ragmen Arjantinli oyuncu gelecek rakibi dışında başka bir şey düşünmek istemiyor; “Tottenham’da mutluyum, eğer öyle olmasaydı ayrılırdım. Kendimi kulübün bir parçası gibi evimde hissediyorum ve sözleşmemin süresi ile ilgilenmiyorum” dedi.

 Kaynak

Not: Bu yazı, tribundergi.com sitesinde de yayınlanmıştır.

Bir Garip İngiltere Vize Hikayesi

Daha önce dil eğitimi için İngiltere'ye gideceğimden, gelişmeler oldukça blogda paylaşacağımdan bahsetmiştim. Birkaç gün önce İngiltere vizesini aldım ama böyle söylenildiği kadar kolay olmadı tabii ki. 

Özetlemek gerekirse, askerlik sonrası 2 yıl bir holdingde çalıştıktan sonra yaşanan mali sıkıntılar sonrası yollar ayrıldı. Ayrılmadan önce daha iyi bir iş arıyordum ama malumunuz ortam kötü olduğu için pek şanslı değildim. Nispeten ilgimi çeken işlerde de (İnşaat dışında İşletme diplomam da mevcut) İngilizce'nin engel olduğunu fark edince yurt dışında eğitim almaya karar verdim. Zaten İngilizce ile aram iyiydi. Sadece kariyer için değil, hobi ve alışkanlıklar için de önemli bir husus.  

Birçok danışmanlık firması gezdikten sonra biri ile devam etme kararı aldım ve İngiltere/Manchester'da bulunan Kaplan International Colleges'da karar kıldım. Her şeyden önce İngiltere'de eğitim zaten pahalı bir de kur işin içine girince insan iyice zorlanıyor. Manchester'ı seçmemdeki sebeplerden bazıları futbola olan bağlılığım ve büyük bir şehir olması. Ayrıca eğer istersem oraya gittikten sonra okulun diğer şubelerinden birine geçebileceğim (Liverpool, Bournemouth, Londra, Oxford vb) için çok fazla kafaya takmamaya çalışıyorum.

Böylece biraz telaşlı biraz da heyecanlı şekilde vize için gerekli belgelerimi topladım. Daha önce yurt dışı tecrübem yoktu. Her şeyi hazırlayıp kontrol ettikten sonra teslim edip beklemeye başladık. Yaklaşık bütün masrafın %40'ı benim şahsi, kalan %60'lık dilim de sponsor olarak babamın döviz hesabındaydı.

13 gün sonra cevap geldiğinde ufak çaplı bir şok yaşadık. Ret almıştım fakat şokun sebebi ret değildi. Pek tabii ret alma şansım da yüksekti ama sebep olarak babamın döviz hesabında "0" bakiye olduğunu, böyle bir yolculuğu karşılayamayacağımı öne sürerek ret vermişlerdi. Banka ve danışmanla iletişime geçtik, hatta danışmanım 10 yıldır bu işi yaptığını, ilk defa böyle bir şeyle karşılaştığını söyledi ama hiçbir yanlış yoktu. Bir aydan fazla bir süredir hesapta duran ve hiç çekilmeyen meblağı "görmedikleri" için ret yemiştim.

Böyle komik ve saçma bir durum yüzünden ret aldıktan sonra sakin bir kafa ile düşünüp tekrar başvurmaya karar verdik. İngiltere'nin olmama ihtimaline karşın Kanada ya da İrlanda'yı da alternatif olarak düşünüyordum. Bir kez daha belge telaşı başladı. Bu sefer özellikle banka belgelerindeki isim ve meblağları fosforlu kalemle çizip, ataçlarla mumtazam bir dosya hazırladık. 

İki haftalık gergin bekleyiş sonrası birkaç gün önce teslim almaya gittim ve sonuç; vizeyi aldım. :)

Diyeceğim o ki, siz her şeyi doğru yapsanız da belki gözden kaçan, belki de umursamazlık yüzünden bile ret alma şansınız var. "Öğrenci vizesi için genelde ikinci başvuruda vize verilir" klişesi de çok meşhur. Nedenin de önemini vurgulayarak, vize için ilk başta ret alsanız da ısrar etmenizi tavsiye ediyorum :)

Sırada bolca araştırma, bilet alma vb şeyler var. Belirli aralıklar ile bu konu hakkında yazmaya devam edeceğim. Şimdilik deplasmana hazırlık zamanı. :)